Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Sky Tower. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Sky Tower. Pokaż wszystkie posty

środa, 10 grudnia 2014

Wrocław z wysokości

Z góry więcej widać. Mówię to ja - Zielu - który mimo wszystko wciąż nie może się pogodzić z faktem, że „Bozia” poskąpiła mu dwóch centymetrów, brakujących do wymarzonych 2 metrów :P. Lubimy wszelakiej maści punkty widokowe, wieże, wieżyczki, górki i góry. Lubimy na nie patrzeć, lubimy je fotografować, a nade wszystko uwielbiamy się na nie wspinać :).


Kiedyś liczyła 130,5 metrów, będąc wówczas jedną z najwyższych budowli na świecie, teraz ma „zaledwie” 91,46 metrów, ale nadal robi duże wrażenie i gwarantuje świetne widoki na większość Wrocławia. Mowa o wieży kościoła pw. św. Elżbiety, który stoi o rzut beretem od rynku (przy jego północno - zachodnim narożniku).


Wejście na nią jest darmowe (od kwietnia i października), a w pogodne dni można z niej ponoć zobaczyć nawet Śnieżkę! Dla mniej wymagających – jak na dłoni widać na pewno masyw Ślęży. Taras wieży jest otoczony kamienna balustradą, a w zrobieniu przyzwoitych ujęć nie przeszkadza nawet zamontowana ze względów bezpieczeństwa metalowa krata.


Z wieży doskonale widać panoramę wrocławskiej starówki z dominantą ratusza, odrzańskie wyspy i przedmieścia.



Szczyty kamienic południowej pierzei rynku oraz kościół pw. Bożego Ciała w tle.


Dwie wieże kościoła pw. św. Marii Magdaleny i Mostek Czarownic - o którym piszemy na końcu tekstu - między nimi.


Dach kościoła św. Elżbiety od razu skojarzył nam się z katedrą św. Stefana we Wiedniu...

 

Widok na główne budynki Uniwersytetu Wrocławskiego, czyli dawnego klasztoru jezuitów. Jeszcze wcześniej na tym miejscu stał wrocławski zamek.


Aż czerwono od dachów ;)


Na pierwszym planie rotunda z Panoramą Racławicką, a daleko za nią Hala Stulecia.


Droga na szczyt była wąska i stroma. Do pokonania jest zaledwie, albo AŻ, 304 schody. Ale warto. Zachęcamy do wspinaczki każdego, bo widoki są tego warte :)


A teraz czas na coś lżejszego i co najważniejsze - dla każdego. Najmłodszym punktem widokowym we Wrocławiu jest Sky Tower - najwyższy budynek w Polsce w kategoriach „wysokość do dachu” oraz „wysokość do najwyżej położonego piętra”. 


Całkowita wysokość budynku wynosi 212 m. Na 49. piętrze wieżowca znajduje się punkt widokowy. Bilety nie są tanie (normalny w weekend kosztuje aż 14 zł), na dodatek w sezonie trzeba się uzbroić w cierpliwość, bo często ustawiają się kolejki chętnych, ale warto skorzystać z możliwości zobaczenia imponującej panoramy miasta. Zwłaszcza tuż przed zachodem Słońca :)



Z tarasu Sky Tower jak na dłoni zobaczyć można najwyższe szczyty Przedgórza Sudeckiego - Ślężę oraz Radunię :) Masyw Ślęży mocno wyróżnia się w dość płaskiej okolicy. Nic w tym dziwnego, że nasi pogańscy przodkowie uznawali Ślężę za świętą górę.



Rzut oka na północ, czyli Stare Miasto w całej okazałości :)
 

Aresztu Śledczy przy ul. Świebodzkiej powstał jako część kompleksu sądowo-więziennego w latach 1845-1852. Autorem projektu był Carl Ferdynand von Busse. To neogotyk w pełni. Wieże przy głównym budynku przypominają średniowieczne baszty zamków...


Dla kontrastu trochę wrocławskiego socrealizmu ;)


Jeszcze odrobinka w prawo, a uchwycilibyśmy miejsce naszego noclegu - Hotel Polonia z klimatyczną windą, gustowną salą restauracyjną i korytarzami, które mogłyby zostać wykorzystane w remake'u "Lśnienia" ;)



Jak sam widzicie Wrocław oferuje kilka miejsc, z których można zobaczyć panoramę miasta. Chyba najbardziej popularne to Mostek Czarownic, czyli kładka łącząca dwie wieże kościoła pw. św. Marii Magdaleny. Niestety nie mogliśmy tam się wspiąć ze względu na prace remontowe. Drugi punkt widokowy, którego nie zaliczyliśmy ze względu na uciekający nam czas, to wieża katedry św. Jana Chrzciciela, na szczyt której można dostać się windą. Ale co się odwlecze... ;)


niedziela, 19 października 2014

Samborek u wrocławskich kuzynów

- Samborku, a dlaczego masz na klamrze od pasa czerwonego gryfa?
- Bo to symbol miasta, z którego pochodzę.
- A dlaczego nazywasz się Samborek?
- To zdrobnienie od imienia księcia, który założył moje rodzinne miasto.
- A dlaczego masz taki imponujący wytrzeszcz oczu?
- Po pierwsze, aby wszystko lepiej widzieć. Po drugie, bo to cechuje rasowych podróżników, którzy wciąż nadziwić się nie mogą.
- A dlaczego właściwie pojechałeś do Wrocławia?
- Bo miałem tam kilku kumpli do odwiedzenia. I siłą spakowano mnie do torby...

Samborek przesadza. Żadną tam siłą... Sam wskoczył, a potem wyleźć nie chciał, upierając się, że między ręcznikami i koszulkami jest mu bardziej wygodnie niż w szufladach i na półkach, gdzie mieszka na co dzień.

Krasnoludki tak mają. Niby takie małe, niepozorne, na co dzień niezauważalne, ale ich ego jest odwrotnie proporcjonalne do wzrostu. Ten skrzaci mankament najbardziej widoczny jest we Wrocławiu. Krasnoludków jest tam multum. Zajmują najbardziej strategiczne i reprezentatywne miejsca w mieście. Dla niepoznaki tylko próbują trochę się ukryć, ale z ich odnalezieniem większego problemu nie ma.

 

Skąd wzięły we Wrocławiu krasnale? Teorii jest wiele, jak ich samych, bo na ulicach stolicy Dolnego Śląska żyje ich już blisko 300! Jedni mówią, że zaczęło się od legendarnego Chochlika Odrzańskiego, inni, że to nawiązanie do - barwnych w kontraście do przaśnej rzeczywistości PRL-u - happeningów Pomarańczowej Alternatywy z lat 80. XX wieku.
 
 
 

Wracając do Samborkowych przygód... Jak zapewne się domyślacie, nie polegały one na wiązaniu końskich grzyw w warkocze. Było... Hmm... Bardziej zabawnie ;). Zanim wyruszył „na miasto”, należało zaopatrzyć się w gotówkę. W pierwszym bankomacie kolejka...

 

W drugim poszło łatwiej.



Już na rynku Samborkowi udało się spotkać znajomego z Kaszub - niebieskiego diabełka Srela.


Kompanię chciała uzupełnić trójka nie do końca sprawnych krasnoludków, ale zgubili się gdzieś między urokliwymi kamieniczkami i Samborek zmuszony był dalej ruszyć sam.


Zaczęło się heroicznie - od pomocy strażakom w akcji ratowniczej.


Potem było bardziej metafizycznie (kościół św. Elżbiety) i nowocześnie (Sky Tower).

 

Samborek tak się zmęczył, że zakradł się do łóżka pewnego śpiocha.


Szybko go stamtąd przegnano (wersja oficjalna: „Panie, co pan mi tutaj?!”; wersja samborkowa: „I tak było za ciasno i chrapał...”), więc udał się obejrzeć Panoramę Racławicką. Tak się wciągnął w bitewne klimaty, że też postanowił pójść na wojenkę. I to na koniu!

 

Drugi oddech złapał podczas rejsu po Odrze, gdzie robił za fotografa :)


Wrocławskie powietrze (i nie tylko) uderzyło Samborkowi do głowy.

W swej szaleńczej eskapadzie próbował przeszkodzić rzeźnikowi w pracy, ukradł lody, profesorowi zajął głowę jakimiś bzdurami, chciał pomieszać listy w torbie listonosza...

 
 

Ufff... Chyba nic w tym dziwnego, że w końcu wylądował w więzieniu... ;)


Szczęście w nieszczęściu, że byliśmy w pobliżu i o jego bezpieczeństwo zadbaliśmy :)



Cały i zdrowy wrócił do domu, gdzie z niecierpliwością godną Shrekowego Osła czeka na kolejne wojaże :)


A teraz na serio. Krasnoludki nie istnieją.

Mimo wszystko, jeśli upieracie się przy tym (tak samo jak my), że jest wręcz przeciwnie, w odnalezieniu wrocławskich krasnoludków pomocna Wam będzie mapa, którą można zakupić w punkcie z pamiątkami, lub aplikacja "Wrocławskie Krasnale", którą ściągniecie na swojego smartfona. Pomocna w przygotowaniu do poszukiwań może być również strona internetowa - http://krasnale.pl/ POWODZENIA! :)